Jong starten en ervaring doorgeven: leren, groeien en jezelf blijven

Olaf: “Nienke, wat heeft je verrast aan de start van je carrière?” “Wat me opviel toen ik hier begon, is hoeveel verantwoordelijkheid ik direct kreeg”, begint Nienke. “Op school werk je met casussen die fictief zijn. Hier werk je direct met echte klanten en cijfers. Dat is spannend, maar juist ook motiverend. Je ziet dat je werk echt iets betekent voor iemand.”

Het combineren van werk en studie kan pittig zijn. “Ik heb twee dagen les, de rest van de week werk ik. Het vergt soms de nodige organisatie, maar de flexibiliteit is ideaal. Mijn buddy, iemand uit je team die je wegwijs maakt binnen de organisatie en bij wie je altijd terechtkunt met vragen, helpt me enorm. Hij weet precies hoe het voelt.” Daarnaast geeft werken in de praktijk Nienke een voorsprong: “Je ziet meteen hoe theorie werkt in de praktijk. Dat maakt het leren veel concreter.” 

Nienke: “Welke ongeschreven regels ontdekte jij toen je net begon?” Olaf herinnert zich zijn eerste baan: “Ik moest leren begrijpen hoe ik overkwam. Vrolijk zijn en ambitie tonen werd niet altijd als een logische combinatie gezien. Soms dachten mensen door mijn enthousiasme dat ik het vak niet serieus nam, terwijl ik juist heel graag een goede professional wilde worden.”

Olaf legt uit hoe hij dit bijstuurde: “Ik bereidde vaktechnische overleggen extra goed voor, zodat ik kon laten zien dat ik inhoudelijk sterk was. Zo bleef ik mezelf, maar straalde ik tegelijkertijd professionaliteit uit.”  

Olaf: “Wat denk je dat mensen soms onderschatten als je jong begint met werken?” Nienke: “Jong starten gaat niet alleen om vakkennis. Je onderschat vaak sociale vaardigheden, communicatie en een professionele houding. Het is net zo belangrijk als de vaktechniek.”

“Starters willen zich natuurlijk vaak bewijzen, maar het belangrijkst is dat je jezelf blijft”, vult Olaf aan. “Mensen denken soms op basis van beeldvorming dingen over je die niet kloppen. Het is goed om dat te herkennen.” 

Olaf: “Hoe hebben alle ontwikkelingen op sociaal gebied bijgedragen aan de druk die jij voelt?” “Social media speelt een rol”, zegt Nienke. “Op Instagram of LinkedIn zie je alleen het perfecte plaatje. Dat kan FOMO (Fear of Missing Out) geven.”

Olaf benadrukt: “Wat ik starters wil geven: durf écht contact te leggen met mensen. Daar leer je het meest van. In gesprekken ontstaan onverwachte verhalen en slimme ideeën. Dat mis ik soms bij de generatie die vooral online communiceert.” 

Nienke: “Wat vind jij van de traditionele rolverdeling en van het tekort aan vrouwen aan de top? Wat kunnen we samen doen om dat patroon te doorbreken?” Olaf denkt terug aan een voorstelling van cabaretier Kasper van der Laan. “Hij grapte dat het nog drie à vier generaties zou duren voordat mannen en vrouwen helemaal gelijke kansen hebben. Eerlijk? Ik denk dat het in mijn generatie in ieder geval nog niet helemaal is opgelost.”

Toch ziet hij vooruitgang. “In mijn generatie werken mannen en vrouwen allebei, terwijl dat vroeger niet vanzelfsprekend was. Bij mijn ouders mocht een vrouw bijvoorbeeld geen carrière hebben zodra ze trouwde. Dat is gelukkig veranderd.”

Olaf ziet bij de generatie van zijn dochter al veel meer gelijke kansen. “Partners hebben gelijkwaardige banen, maar de balans tussen werk en gezin blijft een uitdaging. Als je de zorg goed verdeelt met je partner, kom je denk ik ook in je werk op gelijke kansen uit.”