Jeroen levert topprestatie met de Marathon des Sables en haalt geld op voor het Ronald McDonald Huis Groningen

De Marathon des Sables staat bekend als een van de zwaarste ultramarathons ter wereld. Deelnemers lopen zeven dagen door de woestijn, slapen in berbertenten en zijn grotendeels op zichzelf aangewezen. “Je loopt met je eigen eten en basisuitrusting op je rug. Eigenlijk neem je alles wat je nodig hebt zelf mee. Tijdens de etappes krijg je water en de rest moet je zelf regelen.”

De ultratrail bestaat uit zes etappes verspreid over zeven dagen. “De eerste etappe was 35 kilometer, meer om erin te komen. Het was relatief vlak, maar wel direct warm. Ik denk rond de 35 graden, soms richting de 40. Daarna worden de afstanden langer en de omstandigheden zwaarder”, vertelt Jeroen. Maar de bijzondere vibe doet veel met je. “Iedere ochtend verzamelen de deelnemers zich vroeg in de ochtend aan de start. Rond zes uur begon het meestal. Dan hoor je de muziek door de woestijn en voel je echt een bijzondere sfeer. Iedereen leeft naar die start toe.”

Tijdens de tocht telt volgens Jeroen iedere keuze, zoals het gewicht van je rugzak. “Dat lijkt misschien niet extreem zwaar, maar álles telt. Je bent continu bezig met: wat neem ik mee en wat niet?” Ook voeding vraagt serieuze voorbereiding. “Je moet minimaal 2.000 kilocalorieën per dag bij je hebben, maar tegelijkertijd wil je niet te veel gewicht meesjouwen. Het toffe is wel dat je rugzak iedere dag lichter wordt. Je haalt er per dag ongeveer 800 gram eten uit.”

Normaal gesproken is de Marathon des Sables 250 kilometer lang. Maar vanwege de veertigste editie besloot de organisatie de lange etappe op de vierde dag van tachtig naar honderd kilometer te brengen. “Je denkt: twintig kilometer extra, dat valt best mee. Maar het is wel extra veel afzien.”

Voor Jeroen wordt juist die etappe het meest bijzonder. “Mijn langste afstand ooit in Nederland was 52 kilometer. Dus honderd kilometer onder deze omstandigheden was echt iets totaal anders.” Na iets meer dan vijftien uur bereikt hij de finish van de zwaarste etappe. Onderweg voelt hij vooral vertrouwen. “Ik liep en voelde gewoon: alles valt op zijn plek. Ik had ontzettend veel getraind, mijn voeding klopte, mijn drinken klopte. Natuurlijk was het zwaar, maar dan merk je dat alles werkt. Dan zweef je bijna door die woestijn heen”, zegt Jeroen met een grote lach.

Dat betekent niet dat iedere etappe vanzelf gaat. Vooral de vijfde etappe van 42 kilometer wordt zwaar. “Zeker die laatste kilometers door de zandduinen dacht ik wel: nu ben ik er klaar mee.” Toch denkt Jeroen onderweg nooit serieus aan stoppen. “Er zijn geen momenten geweest waarop ik dacht: ik stap uit.”

Wat hem vooral bijblijft, is het gevoel van verbondenheid met de omgeving. “Je bent daar heel erg één met de natuur. Het was zwaar door het zand en de temperatuur. Maar als ik om me heen keek en zag waar ik was, werd ik alleen maar blij.”

Jeroen koos er bewust voor om niet alleen voor de marathon naar Marokko af te reizen, maar ook tijd te nemen om het land te ontdekken. “Marokko is echt prachtig. Vanuit de Sahara reisden we door het Anti-Atlasgebergte langs kleurrijke bergen, dalen en oases met palmbomen. De mensen zijn vriendelijk en gastvrij. En het eten, zoals tajines en couscous, is heerlijk”, vertelt hij enthousiast.

De mentale voorbereiding zat voor Jeroen vooral in de trainingen zelf. “Ik ben bijvoorbeeld een keer in mijn eentje 25 kilometer over het strand gaan rennen. Dan kom je echt jezelf tegen.” Toch haalt hij juist veel rust en plezier uit lange afstanden. “Ik kom toch een beetje in die runners high terecht en vind het heel fijn als het lukt om zulke afstanden te rennen zonder dat het extreem veel moeite kost.” Hardlopen helpt hem ook om zijn hoofd leeg te maken naast zijn werk. “Ik merk gewoon echt dat ik superfit ben. Daar heb ik in het dagelijks leven veel profijt van.”

De voorbereiding op de marathon vroeg veel tijd en discipline. Naast zijn werk trainde Jeroen regelmatig in de avonden en weekenden. “In mijn rol als senior manager accountancy zijn er vaak ’s avonds bijeenkomsten of afspraken. Dat heb ik het afgelopen halfjaar echt verminderd, omdat ik dan moest trainen.” Ook nam hij drie weken vrij in april. “In ons vak gaan mensen normaal gesproken niet drie weken in april op vakantie. Maar ik had ook zoiets: ik wil dit gewoon doen.”

Die ruimte vanuit Moore MKW waardeert hij enorm. “Ik voelde veel steun en vertrouwen van collega’s. Ook klanten waren op de hoogte. Als je uitlegt wat je gaat doen, begrijpen mensen dat eigenlijk heel goed.” Voor Jeroen is hardlopen belangrijk voor zijn balans. “Een hobby kost tijd, maar ik ga nooit met tegenzin hardlopen. Ik word er altijd blij van.”

Aan zijn deelname koppelde Jeroen een sponsoractie voor het Ronald McDonald Huis Groningen. Daarmee haalt hij uiteindelijk ruim vijfduizend euro op. Het idee ontstond tijdens het trainen: “Op een gegeven moment dacht ik: het is eigenlijk best bijzonder wat ik ga doen. Veel mensen waren benieuwd. Toen leek het me mooi om daar een actie aan te koppelen.”

Via de Breakfast Business Club van het Ronald McDonald Huis kent Jeroen de organisatie al langer. “Ik hoorde daar verhalen van ouders en vrijwilligers. Ook heb ik eerder samen met collega’s en vrienden gekookt voor ouders in het huis. Het Ronald McDonald Huis krijgt geen subsidie en is afhankelijk van donaties. Dat ouders dicht bij hun zieke kind kunnen zijn, maakt echt verschil.” 

De opbrengst vindt Jeroen bijzonder. “Met relatief weinig moeite kun je dan toch een mooi bedrag ophalen. Dat zoveel mensen je willen steunen, is geweldig.” 

Nu de marathon achter hem ligt, kijkt Jeroen met veel trots terug op het avontuur. Welke boodschap hij anderen wil meegeven? “Als je een droom hebt: volg je hart en ga het doen. Er zijn honderdduizend redenen om iets niet te doen. Maar als je ergens echt voor gaat en de juiste dingen doet, kom je heel ver.